กรุณาอย่าลบเครดิตชื่อผู้แปลและ thaisubs.com กรุณาอย่านำซับไทยเราไปอ้างอิง ดัดแปลง แก้ไข เพื่อแปลในนามของตัวเองใหม่ และส่งงานที่อื่น
ฟรี Softsub แปลไทยแจกฟรีโดย uemsook, UnderTable, del2ica www.thaisubs.com 25 มกราคม, 2014 10.48 น
คุณจะถูกจัดการก่อนคนแรก
แล้วเรื่องจะจัดการชอนซองอีต่อ ก็คงจะง่ายขึ้น
ไปดีเถอะนะ
ผมบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอ
ผมบอกแล้ว
คุณไม่มีทางฆ่าผมได้
ฟังผมให้ดีนะ
หยุดเดี๋ยวนี้ อย่าทำอะไรทั้งนั้น
แกกล้าดียังไงถึงมาสั่งฉัน
ออกมา ออกมาเดี๋ยวนี้
อ่อ ยุนแจ
พี่เองนะ
อยู่ที่ไหนน่ะเหรอ พี่อยู่บ้านข้างๆ นี่ไง
ห้อง 2302 น่ะ
อืม พี่อยู่แถวหน้าประตูน่ะ เพิ่งออกมาจากบ้านเขา
ยุนแจ ยุนแจ
เกิดอะไรขึ้น มีอะไรเหรอ
รีบโทรตามตำรวจ...พี่หมายถึง รปภ.น่ะ พี่ว่ามีคนบุกเข้าไปที่บ้านข้างๆ
พี่พูดเรื่องอะไรน่ะ พี่ไปที่นั่นมาเหรอ แล้วใครอยู่ที่นั่นล่ะ
เขาไปออกเดทหรือไงนะ
อ่อ ยุนแจ
พี่เองนะ
อยู่ที่ไหนน่ะเหรอ พี่อยู่บ้านข้างๆ นี่ไง ห้อง 2302 น่ะ
แล้วเขาเป็นใคร
แล้วพี่เข้าไปบ้านเขาทำไม
พี่สนิทกับเขาถึงขนาดที่เขา ยอมบอกรหัสผ่านเข้าบ้านเลยเหรอ
รีบติดต่อสำนักงานบำรุงรักษา ให้เรียกรปภขึ้นมาเร็วเข้า
ดื่มนี่ก่อนสิ
แล้วก็เลิกสั่นเป็นลูกหมาได้แล้ว
เพราะพี่เป็นนักแสดงนะเนี่ยก็เลยรอดมาได้ ด้วยฝีมือการแสดงอันโดดเด่นของพี่
แขนขายังไม่หยุดสั่นเลย
คงมาแล้วล่ะ
ใครครับ
ผมมาจากสำนักงานบำรุงรักษาครับ
ผมจะฉีดยาให้คุณนะครับ
ยุนแจ
ทำไมเหรอ
อย่าเปิดนะ
มันแปลกๆ อยู่
คุณมาจากไหนนะครับ
ผมโทรจากห้อง 2301 คนที่ขอ ให้คุณขึ้นมาดูเมื่อกี๊น่ะครับ
อ่อ ผมมีเรื่องต้องจัดการก่อนน่ะครับ ผมกำลังขึ้นไปครับ
งั้นก็ไม่ใช่เจ้าหน้าที่
นี่มันเหตุการณ์บ้าอะไรเนี่ย
โดมินจุน
ชอนซองอี
คุณโดมินจุน คุณอยู่ที่ไหน
ฉันเพิ่งไปบ้านคุณมา
มีคนอยู่ในบ้านคุณ
ฮัลโหล ฮัลโหล ฟังอยู่หรือเปล่า
ฮัลโหล คุณโดมินจุน คุณฟังอยู่หรือเปล่า
แปบนึงนะ มีคนมา
ใครคะ
ฉันถามว่าคุณเป็นใคร
ผมเอง โดมินจุน
เกิดอะไรขึ้น ฉันเพิ่งโทรหาคุณเมื่อกี๊นี้เอง
คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม
อืม
My Love From the Star ตอนที่ 11
ระวังนะยุนแจ
นี่อะไรกันน่ะ
อย่าเพิ่งถามอะไรได้ไหม
ไม่มีไข้แต่ทำไมตัวถึงเย็นแบบนี้
ไปเอาปรอทวัดไข้มาให้พี่ที
พี่รู้รหัสผ่านเขา...แล้วก็สนิทถึงขนาด ให้เขาใช้เตียงนอนพี่เลยเหรอ
ฉันก็เคยใช้เตียงเขาเหมือนกันแหละ
อะไรนะ พวกพี่สองคนคบกันอยู่เหรอ
-เปล่าสักหน่อย -ถ้าไม่ใช่ ทำไมถึงยอมให้ใช้เตียงนอนล่ะ
เป็นอะไรมากป่ะเนี่ย ทำไมเด็กม.ปลาย ถึงได้อยากรู้เรื่องของผู้ใหญ่นักนะ
รีบไปเอาปรอทวัดไข้มาเร็ว
บอกว่าตัวเองเก่งกว่าหมอ แต่ก็ล้มหมอนนอนเสื่อตลอด
เดี๋ยวก็เจ็บ เดี๋ยวก็ป่วยอยู่ตลอด นี่ก็มาหมดสติไปอีก
ผู้ชายอะไรเนี่ยขนตาย๊าวยาว
ตกใจหมด
ตกใจทำไม ไปก่อคดีอะไรมาหรือไง
คดีอะไรที่ไหนล่ะ
พี่ชอบผู้ชายคนนี้เหรอ
พระเจ้า นี่ พี่สาวนายน่ะ
ไม่ใช่คนที่จะไปชอบใครก่อนหรอกนะ เขาทำกับฉันอย่างกับเป็นเครื่องกระเบื้องทั่วไป
ฉันจะชอบลงไปได้ยังไงยะ
หลงรักข้างเดียวใช่ไหมเนี่ย
ก็บอกว่าไม่ใช่ไง เก็ทเอาท์
28 องศาเหรอ เดี๋ยวๆๆๆ
คนเรานี่อุณหภูมิร่างกาย 28 องศาได้ด้วยเหรอ
บ้าแล้ว
อะไรกัน เสียหรือเปล่าเนี่ย
ตายแล้ว ตัวเย็นอย่างกับน้ำแข็งเลย
ไปโรงพยาบาลดีกว่าไหมนะ
แม่คะ พ่อบอกว่าได้ตั๋วเครื่องบินแล้ว คงจะขึ้นเครื่องภายใน 3 ชั่วโมงค่ะ
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับลูกแม่ แม่ต้องตายแน่ๆ
แม่ก็ ทำไมพูดแบบนั้นล่ะคะ คงไม่เป็นแบบนั้นหรอกค่ะ
สารเลว...ไอ้สารเลวตัวไหน กล้าทำกับลูกชายฉัน
รุ่นพี่
อืม เจออะไรบ้างไหม
ผมตรวจสอบปากกาหมึกซึมที่พบ ในที่เกิดเหตุพบว่าเป็นรุ่นพิเศษครับ
งั้นเหรอ
พวกเขาว่าเป็นปากกาหมึกซึมที่ทำด้วยมือ โดยถูกทำขึ้นโดยช่างฝีมือชั้นเยี่ยมอย่างปราณีต
สินค้าชิ้นนี้ถูกทำขึ้นตามคำสั่งซื้อ ที่ได้รับโดยตรง จริงๆแล้ว มีทั้งหมดแค่สามด้ามเท่านั้น
ด้ามหนึ่งก็มูลค่าหลายหมื่นเหรียญเลยครับ
งั้นก็ค่อยยังชั่วหน่อย ถึงเราจะไม่พบ รอยนิ้วมืออะไรเลยบนปากกานั่น
รีบไปหามาว่าใครเป็นเจ้าของปากกา
ครับ เข้าใจแล้วครับ
ต้องจับให้ได้
ฉันจะไม่ยอมปล่อยแกไปแน่
แล้วแจคยองล่ะ
เดี๋ยวคงลงมาค่ะ ทานก่อนเถอะค่ะ
-อืม -คุณพ่อคุณแม่เคย...
ได้ข่าวเกี่ยวกับพี่สะใภ้บ้างไหมครับ
จู่ๆ ทำไมถึงพูดเรื่องนั้นล่ะ
หลังจากมีเรื่องกับแจคยอง ก็ไปเรียนต่อที่อังกฤษแล้วไม่ใช่เหรอ
ผมไปอังกฤษทีไร ก็จะส่งเมลหาพี่เขาตลอด แต่ก็ไม่เคยได้เมลตอบกลับมาเลยครับ
จะมาคุยถึงผู้หญิงที่ ตัดขาดกับบ้านเราไปแล้วทำไม
ทำไมหน้าลูกเป็นแบบนั้นล่ะ
ผมไปออกกำลังกายมา แล้วได้รับบาดเจ็บน่ะครับ
แล้วนี่คุยเรื่องใครอยู่เหรอครับ
หืม เปล่านี่
ไปเตรียมข้าวกับน้ำซุปให้เขาทีสิ
พี่ครับ พี่ไม่ได้ติดต่อกับ พี่สะใภ้เลยหรือครับ
แล้วทำไมฉันต้องไปติดต่อ กับคนที่เลิกรากันไปแล้วด้วยล่ะ
กินแล้วนะครับ
-หรือว่าสายที่โทรมาคราวก่อน... -ฉันบอกให้พอแล้วไง
เขาไม่ใช่คนในครอบครัวเราแล้ว จะไปพูดถึงเขาทำไมกัน
พี่ทำอะไรน่ะ
ตื่นแล้วเหรอ
ไข่ม้วนสำหรับอาหารเช้า เป็นไง...ดูดีมั๊ยล่ะ
พี่ใส่ซอสถั่วดำไปด้วยเหรอ
ไม่เป็นไรน่า
เรากินบนๆ แล้วกัน
นอนที 10 ชั่วโมงได้ไงน้า
คุณโดมินจุน
ตื่นได้แล้ว
ตื่นสิ
ตื่นเถอะขอรับ
[หมอโฮจุน] ใบหน้าและริมฝีปากของเขาม่วงคล้ำ แขนขาก็เย็นเฉียบ
คงได้รับสารหนูมา
จับชีพจรเขาดูสิ
น่าจะจับหาสิ่งผิดปกติได้
ดูจากสีหน้าของเขาแล้ว
มีโอกาสเป็นไปได้สูงที่ชีพจร จะเต้นเร็วและช้าสลับกันไปอย่างต่อเนื่อง
ท่านสามารถบอกถึงชีพจร เพียงแค่สังเกตอาการเขา
สมแล้วที่ท่านเป็นที่กล่าวขานไปทั่ว
จับชีพจรเขาไปเถอะน่ะ
ขอรับท่านอาจารย์
ทะ...ท่านอาจารย์
ข้าไม่สามารถจับรูปแบบการเต้น ของชีพจรของเขาได้เลยขอรับ
เป็นลักษณะที่ข้าไม่เคยเจอมาก่อนเลยขอรับ
ชีพจรที่ต่อเนื่อง รวดเร็ว และรุนแรงเช่นนี้
เป็นครั้งแรกจริงๆที่ได้เจอ ชีพจรแบบนี้เลยขอรับ
ส่วนที่อยู่เหนือจากข้อมือ
ถ้าเจ้าสามารถใช้สามนิ้วของเจ้า ค้นหาจุดนั้นได้อย่างถูกต้อง
เจ้าก็จะสามารถจับได้ถึง ชีพจรในรูปแบบช้าและเร็ว
ข้าว่าฟังลักษณะการหายใจของเขาน่าจะดีกว่า
จากการตรวจสอบ
คะเนจากลมหายใจแรงที่มาจากภายใน
การไหลเวียนของพลังงานเขาไม่ราบรื่นนัก
ตรวจที่ใต้ท้องแขนเขาสิ ท้องแขนเขาต้อง
หยาบเหมือนซากปลาตากแห้งแน่นอน
ท่านอาจารย์...ไม่เห็นจะหยาบเลยขอรับ ผิวหนังเขากลับอ่อนนุ่มและดูสดใสมากขอรับ
ข้าต้องขอบคุณท่านจริงๆ เป็นเพราะท่าน...ข้าจึงรอดมาได้
ท่านได้รับพิษสารหนู แต่...
กลับฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว ช่างน่าอัศจรรย์ใจจริงๆ
ว่าแต่นายท่าน...ท่านมี
ชีพจรที่ช่างน่าพิศวงนัก
เป็นชีพจรที่แตกต่างไปจากที่ข้าเคยพบเจอมา
แน่สิขอรับ
เพราะข้ามาจากที่นั่น
ว่าอย่างไรนะขอรับ
ข้ามาจากดาวดวงนั้น
ถึงจะเป็นดวงดาวที่แตกต่างจากที่นี่
แต่สภาพแวดล้อมทั้งหมดคล้ายกันมาก
ข้าว่าท่านคงยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่
สติของท่านจึงยังไม่กลับมาสมบูรณ์...
ข้าไม่ได้เกิดบน
โลกใบนี้
คุณโดมินจุน ไม่เป็นไรใช่ไหม
ตื่นได้แล้ว
คุณได้สติหรือยัง
ที่นี่ที่ไหน
ห้องฉันเอง
คุณหลับไปตั้ง 10 กว่าชั่วโมงแล้ว
เมื่อวานนี้เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ฉันอยากจะถามคุณตั้งแต่ คราวก่อนแต่ก็เก็บเอาไว้
คุณไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า
เปล่านี่
หรือว่า...เป็นไปได้ไหม
ฉันรู้ว่าคงไม่ได้เป็นอย่างนั้น แต่ว่า
คุณคงไม่ได้เป็นโรคร้ายแรงอะไรใช่ไหม
คงไม่ใช่แบบนั้นใช่ไหมคะ
ไดอารี่ของคุณด้วย...
คงไม่ใช่แบบนั้นใช่ไหม
ไม่ใช่
ไปกินข้าวกันเถอะ
ชอบไข่ม้วนไหม
ยังไม่ตื่นหรือคุณ
ทางนั้นมันประตูนะ ห้องอาหารอยู่ทางนี้
ผมจะกลับบ้าน
ทำไมล่ะ
ที่ฉันจะบอกก็คือ
ฉันติดหนี้บุญคุณคุณตอนที่ไปอาศัยบ้านคุณอยู่ นี่เป็นโอกาสที่ดีที่ฉันจะได้ตอบแทน -
ไม่จำเป็น
แล้วถ้าเกิดยังมีคนอยู่ในบ้านล่ะ
ผมจัดการเองได้
คุณสนใจแต่เรื่องของคุณเถอะ
ไหนว่าไม่ได้รักเขาข้างเดียวไง
ไม่ใช่สักหน่อย
ใช่เลยล่ะ
เธอมาบ้านฉันทำไม
ฉันไม่ได้มาบ้านเธอนะ
ฉันมาที่นี่เพราะฉันมีธุระ จะคุยกับคุณโดมินจุนน่ะ
ทำไม ธุระอะไรไม่ทราบ
ฉันมีเรื่องจะถาม เกี่ยวกับปัญหา ที่ฉันเพิ่งบอกคุณไปน่ะค่ะ
พูดเรื่องอะไรกัน
ปัญหาอะไร
เข้าไปข้างในเถอะครับ - ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
นี่
ตอนนี้คุณโดมินจุนเขาไม่ค่อยสบาย
อย่านานนักล่ะ
ได้ เข้าใจแล้ว
พี่ทำอะไรน่ะ
ผมถามว่าพี่ทำอะไรอยู่
ตาโดมินจุน ตานั่น ได้ยินเสียงฉันแหกปากร้องเพลง
แล้วก็รีบมาบ่นถึงหน้าประตูห้อง
นี่เขาได้ยินเสียงฉันได้ยังไง ทั้งๆที่ ระบบเก็บเสียงของที่นี่เพอร์เฟ็คขนาดนี้
ห้ะ
ต้องขอโทษด้วยนะคะที่มาโดยไม่ได้ โทรบอกล่วงหน้าก่อนน่ะค่ะ
ผมไม่เคยรู้เลยว่าอัยการเป็นพี่ชายของคุณ
ตอนนี้อาการของเขาเป็นอย่างไรบ้างครับ
เมื่อคืนนี้เขาต้องเข้ารับการผ่าตัด เพราะมีเลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมอง...
ตอนนี้ก็ผ่าตัดเสร็จแล้ว แต่
เขายังไม่ฟื้นเลยค่ะ
เห็นว่ากันว่าอาจจะต้องตรวจ MRI อีกทีค่ะ
ฉันรู้มาจากคุณนักสืบน่ะค่ะ
สาเหตุที่พี่ชายของฉันไปที่นั่นเมื่อวานนี้
ก็เพื่อไปพบคุณใช่ไหมคะ คุณโดมินจุน
ครับ
เรานัดเจอกันที่ร้านกาแฟในตึกนั้น
คุณนัดพบกับพี่ชายของฉันทำไมหรือคะ
ผมมีของบางอย่างจะให้เขาน่ะครับ
แล้วมีใครรู้เรื่องนี้ไหมคะ
ฉันคิดว่ามีคนไปดักรอเขา เพราะรู้ว่าเขาจะไปที่นั่น
คุณพอจะคิดออกบ้างไหมคะ ว่าพอจะเป็นใครได้บ้าง
คุณเป็นคนทำให้อัยการยู ต้องเป็นแบบนั้นหรือ
ผมบอกคุณแล้วไม่ใช่หรือไง
ว่าที่คุณกับชอนซองอียังมีชีวิตอยู่ก็เพราะ ผมปล่อยให้พวกคุณได้มีชีวิตอยู่
ยังไงก็ตาม เรื่องที่เกิดขึ้นกับ พี่ชายของคุณ... เป็นความผิดของผมเอง
ไม่ใช่นะคะ ฉันไม่ได้มาพูดแบบนี้ เพื่อจะทำให้คุณรู้สึกแบบนั้นนะคะ
ยังไงก็ตาม ผมจะพยายามทำทุกอย่าง ที่ทำได้เพื่อแก้ปัญหาเรื่องนี้ครับ
ขอบคุณที่พูดอย่างนั้นนะคะ
แต่ว่ากล้องวงจรปิดจับภาพอะไรไม่ได้เลย
ไม่มีหลักฐานอะไรเลยนอกจาก ปากกาหมึกซึมที่พบตกอยู่
พวกเขาเลยบอกว่าคงจะหาตัวคนร้ายยากอยู่
ผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ด้วยกันสองต่อสอง เข้าไปทำอะไรกันในบ้านเนี่ย
ร้านกาแฟข้างนอกก็มีให้เลือกตั้งหลายที่
ทำไมต้องไปคุยกันในบ้าน ไม่ไปคุยกันข้างนอกนะ
หึ้ย ทำไมนานนักละ
มีอะไรหรือคะ
ไม่มีอะไรครับ
จะไปแล้วเหรอ
อื้ม
ไว้เจอกันนะ
คุณจะไปไหนน่ะ คุณโดมินจุน
ซุปเปอร์มาเก็ต
ซุปเปอร์มาเก็ตเหรอ
ดีเลย ฉันก็กำลังจะไปเหมือนกัน งั้นเราไปด้วยกันก็แล้วกันนะ
คุณจะไปทั้งอย่างนี้น่ะเหรอ
อุ๊บส์ เดี๋ยวฉันไปเอาโค้ทเดี๋ยวเดียวนะ รอฉันด้วยนะ
อย่าเพิ่งไปนะ
จะใส่อะไรดีนะ
อะไรกันน่ะ
อะไรกันเนี่ย ฉันบอกว่าให้รอไปด้วยกันไง คุณนี่จริงๆเลยเชียว
ซื้อด้วยกันแล้วเอามาแบ่งกันเถอะนะ
คุณก็อยู่คนเดียว แล้วที่บ้านฉันก็มีแค่ฉันกับยูนแจ
ดูนี่สิ ซื้อ 1 แถม 1 มีแบบนี้เต็มไปหมดเลย
เราซื้อของที่ขายรวมหลายๆชิ้นแบบนี้ แล้วเอามาแบ่งกันเถอะนะ
ผมซื้อเท่าที่ผมจะใช้
ผมไม่หลงกลซื้อของเกินจำเป็นเพราะ กลยุทธ์ ซื้อ 1 แถม 1 นั่นหรอก
คุณชอบเต้าหู้เหรอ ฉันไม่ชอบมากๆเลยล่ะ ไม่เห็นมีรสชาติอะไรเลย
ฉันจะกินก็ต่อเมื่อต้มอยู่ในซุปแล้วเท่านั้นแหละ
คุณไม่ซื้อมันฝรั่งเหรอ
-ผมไม่ชอบมันฝรั่ง -ทำไมล่ะ ถ้าเอามาต้มกินนะ อร่อยมากๆเลยล่ะ
คุณชอบจิ้มมันฝรั่งในน้ำตาลหรือเกลือเหรอ
เกลือ
คุณนี่ไม่รู้อะไรเอาเสียเลย ถ้าเอาจิ้มน้ำตาลล่ะก็ อร่อยมากๆเลยล่ะ
ตั้งแต่นี้ไป ลองเอาจิ้มน้ำตาลกินดูนะ
ให้ผมเลือกเองว่าผม จะจิ้มอะไรกินไม่ได้หรือไง
ได้สิ
แล้วไก่ล่ะ คุณชอบกินน่องไก่ หรืออกไก่
อกไก่
ฉันชอบกินน่องล่ะ งั้น...
นี่ทำไมถึงชอบเดินไม่รอกันเลย
ดูเหมือนว่าอาหารที่เราชอบกิน แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงเลยนะ
เราคงไม่มีวันทะเลาะกัน เพราะแย่งกันกินไปตลอดชีวิตแน่ๆ
ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผม จะต้องกินข้าวกับคุณไปตลอดชีวิตของผม
-รถคุณอยู่ไหนเหรอ --ที่ลานจอดรถที่ลากมา
ที่ลานจอดรถลากเหรอ ทำไมล่ะ งั้นไปรถฉันไหม เดี๋ยวฉันขับไปส่ง
อะไรของเขา ทำไมถึงทำแบบนี้กับฉันนะ
ผู้อำนวยการบอกว่า ขอยกเลิกการประชุมวันนี้ครับ
-ทำไมล่ะ --เขาบอกว่าเขาไม่ค่อยสบายน่ะครับ
ฉันแทบไม่เคยเห็นเขาไม่สบายเลย
ปกติแล้วเขาดูแลร่างกายตัวเองดีมาก
ได้ยินกันแล้วใช่ไหม วันนี้ยกเลิกการประชุมไปก่อน
เอ่อ ผู้อำนวยการไม่สบายเป็นอะไรที่ไหน แล้วยังไงครับ
คุณมาถามผมทำไมล่ะครับ
คุณรู้แล้วเหรอ
แน่นอนสิครับ ผมทราบว่าคุณ เป็นน้องชายของท่านผู้อำนวยการ
ต-ตั้งแต่เมื่อไรครับ
ตั้งแต่วันที่คุณเอารูปครอบครัวคุณ มีคุณ ผู้อำนวยการ และท่านประธาน บนหน้าจอคอมพิวเตอร์น่ะครับ
เพราะอย่างนี้คุณถึงมาเอาใจใส่ผม และคอยอยู่ข้างผมตลอดสินะ
ผมคงทำให้คุณต้องรู้สึกอึดอัดมากแน่ๆ
ก็ นิดหน่อยน่ะ
ไม่ๆๆ ไม่หรอก
ผมมันเห็นแก่ตัว
ผมขอโทษด้วยนะครับ ผู้จัดการ
ผมบอกว่าไม่ไงล่ะครับ ไม่จริงๆนะ
ผู้อำนวยการออกไปได้สักครู่แล้วค่ะ
-เดี๋ยวผมจะนั่งรอเขาที่นี่แหละครับ --ค่ะ
ก่อนหน้านี้ เขาดูแลฉันดีมาก
ถึงจะบ่น แต่พอฉันอยากกินราเมง เขาก็ซื้อมาให้
แล้วเขาก็ไปซื้อยาทำแผลที่เท้า ให้ฉันตอนที่ฉันบาดเจ็บ
แล้วตอนที่ฉันต้องผ่าตัดไส้ติ่ง เขาก็อยู่กับฉันตลอดคืน
ตอนที่ฉันออกจากรถไม่ได้ เพราะมีพวกนักข่าวรุมล้อมอยู่
เขาก็ปกป้องฉัน บอกฉันว่าฉันควรจะหลบซ่อน ก็ต่อเมื่อฉันทำความผิดจริงๆ
คงเป็นตั้งแต่ตอนนั้นแหละค่ะ ที่ฉันเริ่มยึดเขาเป็นที่พึ่ง
ฉันคิดว่าฉันเริ่มชอบเขา ฉันก็เลยสารภาพรักไป
แต่แล้วเขาก็เปลี่ยน จากหน้ามือเป็นหลังมือไปเลย
เขาเย็นชาเหมือนลมหนาวที่พัดมาปะทะหน้าฉัน พอฉันพูดอะไรไป เขากลับไม่พูดตอบกลับมาด้วยซ้ำ
เขาเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยค่ะ ทำไมเขาถึงทำแบบนั้นกับฉันคะ
คนๆนั้น ถือว่าไฟเขียว...
หรือไม่ใช่คะ
-ไฟเขียวจ้า --ไม่ใช่สักหน่อยๆ
คุณบอกว่าเขาซื้อราเมงมาให้คุณ ถ้าเขาซื้อ ของกินมาให้คุณแบบนี้แสดงว่าเขาชอบคุณ
ถ้าเขาชอบคุณ เขาก็น่าจะรับรักคุณ ตั้งแต่ตอนที่คุณสารภาพรักสิ
ใช่ ไม่ว่าจะมองยังไง ฉันก็ว่าไม่ใช่ไฟเขียวอยู่ดี
ไม่ใช่เหรอ
การที่ผู้หญิงเราจะสารภาพรักน่ะ มันไม่ใช่ง่ายๆนะ
แต่พอเธอสารภาพรัก เขาก็เปลี่ยนจาก หน้ามือเป็นหลังมือ และปิดใจตัวเองแบบนี้
นั่นหมายความว่าเขารู้สึกว่าเธอเป็นภาระ
เป็นภาระเหรอ
ไม่ ไม่ใช่สักหน่อย เขาอาจจะเล่นตัวก็ได้
ดูฝ่ายหญิงสิ นี่ไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาๆ นี่ชอนซองอีเชียวนะ
ใช่ไหมล่ะ เพราะว่าฉันคือชอนซองอี เขาเลยไม่อยากให้ ดูเหมือนว่าเขาง่ายๆ ก็เลยไม่ตอบตกลงทันที
ฉันว่าไม่ใช่นะ
ไม่ใช่เหรอ
ปกติแล้วพวกผู้ชาย เวลาชอบใครสักคน ก็จะชอบ เข้าไปยุ่งวุ่นวายกับเรื่องของเธอ เหมือนฮวีคยองไง
ถ้าเขาชอบเธอจริงๆ เขาก็ต้อง เป็นแบบนั้นเป็นธรรมดาไม่ใช่เหรอ
ถึงอย่างนั้น ถ้าเธอจะถอยห่างหลังจากที่ เผยความรู้สึกออกไปหมดแล้วก็คงจะแปลกๆ
ตื๊อโลดจ้า
นี่ ถึงตอนนี้จะไม่ใช่ช่วงขาขึ้นสุดๆของเธอ
แต่ยังไงเธอก็คือชอนซองอีนะ
ใช่แล้วล่ะ
ฉันคือชอนซองอี
คุณจะทำอะไรน่ะ
-คุณจะไปไหนเหรอ --ไปตกปลา
คุณจะไปที่ไหนเหรอ ไกลไหม ฉันไปด้วยได้ไหม
ฉันก็ชอบตกปลาเหมือนกัน ตอนเด็กๆ ฉันชอบตามพ่อฉันไปตกปลาอยู่บ่อยๆ
- ไม่ได้ --แล้วฉันก็มีเรื่องอยากจะพูดกับคุณด้วย
มันออกจะแปลกหน่อยที่ฉัน มาพูดเรื่องนี้ด้วยตัวเอง
แต่ฉันน่ะ ติดอันดับที่ 1 ของผู้หญิงเกาหลี ที่หนุ่มโสดอยากจะออกเดทด้วยเชียวนะ
ก็จริงที่เดี๋ยวนี้ชื่อเสียง ในวงการฉันมันไม่ค่อยดีนัก
แต่ถึงยังไง ฉันก็เคยติดอันดับที่ 1
และฉันจะต้องกลับมาเป็น อันดับที่ 1 ให้ได้อีกครั้ง
นั่นล่ะฉัน
แล้วเรื่องที่ฉันเคยบอกคุณไป
คุณรู้ใช่ไหมว่าฉันหมายถึงเรื่องอะไร
แต่คุณยังไม่ได้ให้คำตอบกับฉันเลย
ไม่เพียงแค่ไม่ให้คำตอบนะ คุณยังไม่สนใจฉันอีกด้วย
อันบีลีเวเบิ้ล!!!
คุณทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ
อยากจะลงจากรถไหม
ทั้งๆที่ยังอยู่บนทางด่วนเนี่ยนะ
ใช่ นั่นแหละ
โอเค ไว้ฉันค่อยพูดทีหลังก็ได้
ที่นี่สุดยอดไปเลย
ไม่มีใครเลย สุดยอดจริงๆ
คุณรู้จักที่นี่ได้ยังไง คุณมาบ่อยเหรอ
อยู่แต่ในบ้านมาตั้งนาน พอได้มา ที่แบบนี้แล้ว สดชื่นจังเล้ย
ดีที่สุดเลย
ดีจริงๆ
ฉันเล่นสเก็ตเก่งใช่ไหมล่ะ
ตอนเด็กๆ ฉันเล่นฟิกเกอร์สเก็ตด้วยนะ
ถ้าฉันยังเล่นอยู่ล่ะก็นะ
ใครจะไปรู้ ชอนซองอี อาจจะเก่งกว่าคิมยูนาด้วยซ้ำ
คุณจะชงกาแฟเหรอ
ฉันขอด้วยคนนะ
ที่คุณตามผมมาถึงที่นี่
ก็เพื่อจะมาฟังคำตอบผมเหรอ
เปล่า
ฉันแค่อยากจะอยู่กับคุณ
แต่...
ฉันก็อยากจะฟังคำตอบของคุณด้วยเหมือนกัน
ก็ได้ งั้นผมจะตอบคุณเดี๋ยวนี้
ผมคิดว่าผมตอบคุณไปแล้วนะ
แต่ดูเหมือนว่าคุณจะไม่เข้าใจ งั้นผมก็จะบอกคุณตรงๆ
ผมไม่ได้ชอบคุณ
ยิ่งคุณทำตัวแบบนี้
ผมยิ่งไม่ชอบคุณเข้าไปใหญ่
แล้วคุณมาช่วยฉันทำไม
คุณมาอยู่เคียงข้างฉัน เวลาที่ฉันเจอแต่เรื่องร้ายๆทำไม
-ทำไม --เพราะว่าผมสงสารคุณ
แล้วก็...
เพราะว่าคุณเป็นคนมีชื่อเสียง ผมก็เลยคิดว่าคุณน่าสนใจ
ที่ผมทำไปก็เพราะแค่สงสัยเท่านั้น
คุณกลับคิดว่าที่ผมทำไป ก็เพราะว่าชอบคุณ ผมต้องขอโทษด้วย...
แต่เพราะคุณเป็นผู้หญิงที่มีความทะนงตนสูง
ผมเลยไม่คิดว่าคุณจะคิดไปได้ไกลขนาดนี้
รู้อย่างนี้ ผมก็คงไม่ทำแบบนั้นหรอก
แล้วยังไง...
คุณต้องการให้ฉันทำอะไร
ผมหวังว่าคุณ
จะไม่มาให้ผมเห็นอีก
แต่...
ทำไมฉันถึงรู้สึกว่า
คุณกำลังโกหกฉันอยู่เลยล่ะ ♬ เธอคือพรหมลิขิตของฉัน ♬
♬ คือเธอ ♬
♬ เธอเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน ♬
♬ เพียงแค่มองแต่ที่เธอ ♬
♬ ฉันก็เผลอแอบเรียกหาเธออยู่ในใจ ♬
♬ เธอเป็นเพียงคนเดียวที่ฉันรัก ♬
♬ คือเธอ ♬
♬ เธอคือความสุขทุกอย่างของฉัน ♬
♬ เธอจะเป็นที่รักของฉันตลอดไป ♬
♬ เธออยู่ที่ไหน ♬
♬ เธอยังไม่เห็น ♬
♬ หัวใจของฉันอีกหรือ ♬
♬ เธอ ♬
ซองอี ♬ ฉันคิดถึงเธอ เธอ ♬
♬ ฉันอยากจะเจอเธอ ♬
ฮวีคยอง
นายมาที่นี่ได้ยังไง
ขึ้นรถเถอะ
♬ ความรู้สึกของฉันที่มีต่อเธอ ฉันรักเธอ♬
♬ ฉันต้องการเธอ ♬
♬ คำพูดพวกนั้นที่ฉันต้องการจะบอกเธอ ♬
♬ คำพูดเหล่านั้นที่ทำให้หัวใจฉันเต้น ♬
♬ ฉันรักเธอ ♬
♬ ฉันต้องการเธอ ♬
♬ ไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ไหน ♬
♬ ฉันก็จะมองแค่เธอตลอดไป ♬
ขอโทษนะ
ไม่เป็นไร
ฉันหมายถึง...
ฉันเพิ่งเข้าใจ ว่าที่ผ่านมานายรู้สึกยังไง
ฉันเข้าใจแล้วว่าการถูกปฏิเสธ หลังจากสารภาพรักมันรู้สึกยังไง
มันเจ็บปวดแบบนี้นี่เอง
เป็นแบบนี้ก็แค่ครั้งแรกเท่านั้นแหละ
ถ้าต้องเจอแบบนี้มา 15 ปี เดี๋ยวมันก็ดีขึ้นเองแหละ
ครั้งแรกของฉัน เธอก็ทำกับฉัน ต่อหน้าคนทั้งห้อง
นายคงอายมากเลยใช่ไหม
นี่ขนาดว่าไม่มีใครมองอยู่ ฉันยังอายเลย
ก็ใช่น่ะสิ
เฮ้อ ได้พูดกับนายแล้ว ฉันก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย
เธออาจจะรู้สึกดีขึ้นแล้ว
แต่จู่ๆก็อาจรู้สึกเสียใจขึ้นมากลางดึกก็ได้
ระวังด้วยก็แล้วกัน
เหรอ
แล้วเธอจะได้รู้ว่า การนอนเตะอากาศอยู่บนเตียงมันเป็นยังไง
อ๋อ เหรอ
ใช่ แล้วเธอก็อาจจะเผลอโทรไปหาเขากลางดึกด้วย อย่าทำแบบนั้นเชียวนะ
จำได้ไหมว่าเธอเกลียดมันมากแค่ไหน
จำได้
น่ารำคาญชะมัดยาก
น่ารำคาญชะมัดยากเลยเหรอ
ขอโทษนะ
แล้วก็อย่า... ฟังเพลงเศร้าด้วยล่ะ
ถ้าเธอฟังล่ะก็ เธอจะ ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้
แล้วนายล่ะ
เพลงไหนที่ทำให้นายควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้
รักฉันไม่ได้เหรอ
เข้าใจความรู้สึกของฉันสักนิดไม่ได้เหรอ
หรือ...
เธอจะไปรักกันกับเขา
ไปอยู่กับเขาก็ได้
ขอเพียงแค่เธอยังอยู่เคียงข้างฉันก็พอ...
แย่ที่สุด ยอมรับรักนายหน่อยก็ไม่ได้
ใช่ไหมล่ะ
ถ้าตอนนั้นฉันรับรักนาย
หลังจากที่ได้เดทกันไปสักพัก
นายก็คงจะรู้จักตัวตนที่แท้จริงของฉัน และอาจจะเบื่อฉันก็ได้
แล้วนายก็คงจะได้พบกับคนอื่นที่เขาก็ชอบนาย และนายก็คงเลือกที่จะไปคบกับเขาแทน
ว่าแต่... นายรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่ไหน
คนๆนั้นเขาโทรหานายเหรอ
ใช่
เขาคงไม่อยากให้ฉันกลับคนเดียว
นี่ นั่นมันก็แค่- ก็แค่ความเห็นใจ ก็เหมือนที่เธอมีให้ฉันนั่นแหละ
มันไม่ได้มีความหมายอะไรหรอก
เขามีดีตรงไหน
อะไรที่ทำให้เธอไม่ชอบฉัน ทั้งๆที่ฉันพยายามมาตลอด 15 ปี
แล้วทำไมเธอถึงชอบเขา
เธอยังรู้จักเขาไม่นานพอเลยด้วยซ้ำ...
นายมาด้วยเหรอ ที่ฉันโทรหาน่ะ ไม่ได้ตั้งใจจะให้นายออกมาหาหรอกนะ
"ทำอะไรอยู่เหรอ"
"ฉันมาตกปลาอยู่คนเดียว"
"ฉันไม่ได้จะบังคับให้นายมาหรอกนะ"
นายตั้งใจโทรเรียกให้ฉันออกมาชัดๆ
ฉันดีใจ...
ที่นายมานะ
เมียฉันเอาแต่บ่นๆๆๆ
ฉันก็เริ่มจะเบื่อละ ฉันดีใจนะที่นายเรียกให้ฉันออกมา
ตอนสาวๆเขาก็ไม่เห็นจะเป็นแบบนี้เลยนี่นา แต่
ยิ่งนานวัน ยิ่งแก่ตัวก็ยิ่งบ่นเก่ง
ทนายจาง
อะไรเหรอ
การที่ได้ใช้ชีวิต
จนแก่เฒ่าไปด้วยกัน...
มันรู้สึกยังไงนะ
ฉัน...
อยากจะอยู่กับเธอจนแก่เฒ่าไปด้วยกัน
♬ เธอเข้ามาหาฉัน ♬
♬ โอบกอดฉันเอาไว้ ♬
♬ เราต่างก็มองกันอยู่เนิ่นนาน ♬
♬ และทักทายกัน "เป็นไง" ♬
♬ เธอผ่านเข้ามาเพียงในความฝัน ♬
♬ แต่ตอนนี้ เธอกลับอยู่ตรงหน้าฉัน ♬
ท่าทางนายไม่ค่อยดีเลยนะ
วันนี้พอแค่นี้กันก่อน แยกย้ายกันกลับดีกว่าไหม
ก็ดี
หนาวจัง
ทำไมช่วงนี้นายบ่นหนาวตลอดเลยล่ะ
นายไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ฉันเป็นห่วงจะแย่แล้วเนี่ย
เมื่อนานมาแล้ว
มีใครคนหนึ่งเคยช่วยฉันที่กำลังจะตายเอาไว้
คนๆ นั้นบอกว่า...
ท่านจะสามารถกลับ
ไปยังที่ๆท่านจากมาได้เมื่อไรหรือ
ก็ต้องแล้วแต่จักรวาล
แต่ถ้าข้ารอต่อไป ก็คงพอจะมีทาง
ตอนนี้ข้าไม่มีทางเลือกอื่น
นอกจากต้องรอ
ระหว่าง 3 เดือนที่ข้ารักษาท่านอยู่ ข้าได้รู้เห็นอะไรมากมาย
ตื่นตะลึงอยู่ก็หลายครั้ง
ข้าได้ขจัดความคิดทะนงตนของตัวเองออกมา และได้เรียนรู้สิ่งต่างๆมากขึ้น
อย่างไรก็ตาม...
มีเรื่องหนึ่งที่ข้าเป็นกังวล
ร่างกายมนุษย์ที่ประกอบไปด้วย หยิน หยาง และธาตุทั้งห้าแห่งจักรวาล
ถ้ามีอย่างหนึ่งอย่างใดในนั้น
ไม่สามารถปรับสมดุลระหว่างสวรรค์กับโลกได้ ชีวิตก็จะไม่สามารถดำรงต่อไปได้
จุดกำเนิดของจักรวาลก็ไม่ต่างจาก จุดกำเนิดของชีวิต
"ทง จ๊ก บุล ทง บุล ทง จ๊ก ทง"
ถ้าพลังงานไหลเวียนได้ดี ท่านก็จะไม่เจ็บไข้ ไม่เช่นนั้นท่านก็จะเจ็บป่วยได้
แต่ว่า
ในร่างกายของท่าน พลังแห่งสวรรค์ และโลกไม่ได้ไหลเวียน
ดังนั้นท่าน
ท่านจะสามารถรักษาสมดุลไปได้อีกนานเท่าไหร่
สักวันหนึ่ง พลังงานทั้งหมดของท่านก็จะหมดลง
ข้าปรารถนา
ให้ท่านสามารถกลับไปยังที่ของท่านได้
ก่อนที่ท่านจะอ่อนแอลง
อย่างที่บอก
ฉันว่าขีดจำกัดที่เขาพูดถึง
กำลัง...
ใกล้เข้ามาแล้ว
นี่นายจะบอกว่านายไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้
ถึงแม้ว่านายจะต้องการอย่างนั้นเหรอ
ถ้าฉันยังฝืนกฏธรรมชาติ และดึงดันจะอยู่ที่นี่ต่อไป
ฉันก็คงจะต้องตายในอีกไม่นาน
นี่อะไรกันน่ะพี่
ยุนแจ มาดื่มด้วยกันมา
ไม่ได้สินะ
ยุนแจของพี่ยังเป็นเด็ก ม.ปลายนี่นา
ดื่มเท่าที่ดื่มได้เถอะ
พี่ดื่มไม่เก่งสักหน่อย แต่ทำไมถึงชอบดื่มนักนะ
รู้แล้วน่า
ไปโรงเรียนเหรอ
ผมต้องไปสิ ผมยังอยู่ปี 3 นี่ ผมต้องเรียนหนังสือ
นี่มันเกิดอะไรขึ้น คำว่า "เรียนหนังสือ" ถึงหลุดออกมาจากปากของนายได้
พอได้เห็นพี่เมื่อวานแล้ว ผมคิดว่าผมควรเรียนหนังสือ
เรียนหนังสือเก่งๆ แล้วก็ ไม่ใช้ชีวิตอย่างไร้ค่า
แล้วฉันล่ะ
ไอ้เด็กบ้า แล้วฉันล่ะ
เหมือนฉันถูกยิง~ เจ็บเหลือเกิน
เหมือนฉันถูกยิง~
โดมินจุน
โด มินิ จุน (โดเมเนเจอร์)
ทำไม ทำไมถึงไม่รับสาย
คุณซื้อโทรศัพท์เพราะฉันขอร้องให้คุณซื้อ แต่ทำไมถึงไม่รับสาย ทำไมฮะ
คุณคงคิดว่าฉันไม่โทรหาอีกแล้วใช่ไหมล่ะ
ฉันจะ โทร โทร โทร จนกว่าคุณจะรับ
โดมินจุนนนนนนนนนน-!
เฮ่ย ไอ้คนบ้า "คัมภีร์มยุงชิมโบกัม" บอกให้นายทำแบบนี้เหรอ (คัมภีร์แห่งศีลธรรม)
คนบ้าอย่างคุณสมควรโดนฟ้าผ่าในปีบยุงจา
ไปโบติโกเกแล้วไปนั่งอยู่ที่นั่นทั้งคืนเลยไป
คุณลองคิดดูอีกทีไม่ได้เหรอ
ฉันจะเป็นเด็กดี
นี่เป็นเพราะฉันทำเครื่องกระเบื้องเคลือบ นายแตกงั้นเหรอ
ฉันบอกแล้วว่าจะหามาคืนให้ไง ไปอินชอนด้วยกันเลยไหม
มีอะไร
รองเท้า...
รองเท้าฉันที่คุณขโมยไป...
คุณคงชอบมากใช่มั๊ย
ชอบมากจนถึงกับต้องแอบขโมยไป
เก็บไว้เถอะนะ
รองเท้าที่มีความทรงจำของเรา
ที่มีความทรงจำของเราอยู่
แม่ครับ พี่เขาไปทำงานแล้วใช่ไหม
ก็ไปแล้วน่ะสิ
แล้วทำไมแกยังไม่ไปอีก
ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ เลยลางานหนึ่งวันน่ะครับ
อย่างนั้นเหรอ
เดี๋ยวจะชงชาสมุนไพรส่งขึ้นไปให้ ขึ้นไปพักเสียสิ
ครับ
เรื่องก่อนหน้านี้...
ขอบคุณนะ
ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไร ขอบคุณที่ติดต่อผมมา
ขอบคุณที่ไม่ปล่อยให้ซองอีต้องกลับคนเดียว
ที่คุณรออยู่นี่
เพื่อจะมาพูดแค่นี้เองเหรอ
และเมื่อ 12 ปีก่อน
ที่คุณช่วยซองอีของเราไว้... ผมก็ต้องขอบคุณเรื่องนั้นด้วย
- บอกแล้วไงว่าไม่ใช่ผม - ซองอี..
ถึงเธอจะไม่รู้ว่าคุณคือคนๆนั้น
แต่ดูเหมือนเธอจะชอบคุณมาก
หรือว่าคุณ...
คุณไม่ชอบซองอีของผมจริงๆเหรอ
หรือว่า...
มีเหตุผลอย่างอื่น
คุณนี่ยุ่งจริงๆ
คนที่คุณชอบ...
ชอบผม
แต่คุณก็ยังอยากรู้เรื่องนั้นอย่างนั้นเหรอ
ถ้าคุณชอบผู้หญิงคนนั้นจริงๆ
ก็ไม่ต้องไปสนใจความรู้สึกของคนอื่น
แต่ปกป้องเธอให้ได้ด้วยวิธีของคุณเอง
และ...
จากอีแจคยอง
คุณรู้จักพี่ชายผมได้ยังไง
คราวที่แล้วพี่ชายผม ก็ถามเรื่องคุณเหมือนกัน
ใช่ พี่ชายคุณ
ปกป้องชอนซองอี...
จากพี่ชายของคุณให้ได้
หมายความว่ายังไง
ผมเองก็ยังไม่รู้อะไรมาก
เลยยังบอกอะไรคุณมากกว่านี้ไม่ได้
บริษัทตัวแทนสำหรับคนๆเดียวหรือ
คราวก่อน ว่าที่ลูกเขย..
ไม่สิ...ฮวีคยองของเราพูดเรื่องนั้น ให้ฟังคร่าวๆแล้วค่ะ
แต่นี่จะทำบริษัทตัวแทน เพื่อซองอีคนเดียวจริงๆหรือคะ
ใช่ครับ คุณแม่
ซองอีน่าสงสารมากที่ต้องเจอเรื่องแบบนั้น
จากนี้ไป ผมอยากจะ
ดูแลซองอีด้วยตัวเองครับ
ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า
คุณได้วางแผนเอาไว้แล้ว
ไม่เลยสักนิด
จะเป็นอะไรไหมครับ ถ้าผมจะขอให้คุณแม่ ไปกินมื้อค่ำด้วยกัน
อนุญาตให้ผม...
พาคุณแม่ไปนะครับ
ออฟคอร์ส
หนึ่งในนั้นเป็นเจ้าของบริษัทขนาดกลาง แต่เขาก็อายุ 80 กว่าแล้ว
เขาไปรักษาตัวอยู่ที่ประเทศไทย
อีกคนเป็นนักเต้น อยู่ที่เช็คโกวันเกิดเรื่อง
เขายังไม่กลับมาเกาหลีเลยครับ
คนสุดท้าย...
ตายไปเมื่อสองปีก่อนครับ
ตายหรือ
เขาเป็นนักฟิสิคซ์ดาราศาสตร์อายุ 32 ปี ชื่อฮันซอจินครับ
เขาอยู่ในรายชื่อบุคคลที่สาปสูญไปแล้ว และต่อมาก็ถูกประกาศว่าเสียชีวิตไปแล้วนี่
แล้วอะไรนะ นายพูดว่าอะไร
มีปากกาอยู่แค่สามด้าม
ทั้งสามคน
ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลยหรือ
นายแน่ใจหรือว่าไอ้คนที่ชื่อฮันซอจิน หรืออะไรนี่แหละ ตายไปแล้วจริงๆเหรอ
ไปไหนของเขานะ ข้างนอกหนาวจะตาย
หรือว่าจะไปออกเดท
ในเมื่อคุณอยู่เคียงข้างชอนซองอี คุ้มกันเธอได้ดีนัก
ผมเลยต้องหาทางอื่น
คุณจะทำยังไง ตัดสินใจมา
คัท โอเคเลย
ดีมาก ทำได้ดีมาก ทำงานได้ดีทีเดียว
พี่ หนาวใช่ไหมคะ
พี่จะไปโรงพยาบาลไหมครับ
ไม่หรอก ฉันต้องไปที่อื่นน่ะ
ฉันจะขับรถไปเอง
พวกเธอกลับไปได้แล้วล่ะ
เซมี
สงสัยว่าฉันต้องถอนคำพูด ที่เคยพูดไปเมื่อครั้งก่อน
เรื่องไหนเหรอ
เรื่องที่บอกว่าไม่อยากเสียเพื่อน อย่างเธอไปน่ะยูเซมี
ฉันรู้ว่ามันดูเห็นแก่ตัวและน่าขันแค่ไหน
แต่สิ่งที่สำคัญมากกว่าการที่ฉันไม่อยาก เสียเพื่อนอย่างเธอไป ก็คือเธอต้องมีความสุข
ถ้าต้องแกลังทำตัวเป็นเพื่อนกับ ชายที่ไม่อาจรักเธอได้
เธอก็คงจะไม่มีความสุข
แต่นาย...
ก็กำลังทำอย่างนั้น
ฉัน...
ไม่มีความสุขเลย
ฉันก็เลยคิดว่าไม่ควรทำให้เธอชอบฉัน
ตั้งแต่นี้ไปนะยูเซมี ฉัน...,
จะไม่มาให้เธอเห็นอีก แม้ในฐานะเพื่อนก็ตาม
จู่ๆมาทำไมเนี่ย
โอย ตอนนี้ฉันดูไม่ได้เลย
ขอเข้าไปได้ไหม
มันกระอักกระอ่วนชอบกลนะ
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าอยู่กับเธอ แล้วจะกระอักกระอ่วนได้ถึงขนาดนี้
มีตั้งหลายครั้งที่ฉันรู้สึกกระอักกระอ่วน เวลาอยู่กับเธอ
เธอคงไม่ได้สังเกตเพราะเธอมันบื้อ
อย่างนั้นเหรอ
เอาเถอะ ตอนที่ฉันเห็นเธอยืนอยู่ข้างนอก ฉันถึงกับต้องรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า
แล้วยังมัดผมอีก
ฉันไม่เคยต้องทำอย่างนั้นมาก่อน แต่ว่า
ตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกว่าเธอเป็นคู่แข่งฉัน อย่างที่เธอต้องการแล้วนะ
อย่างนั้นเหรอ แล้วไงล่ะ...
อยากให้ฉันขอบคุณงั้นเหรอ
เธอนี่เปลี่ยนไปเลยนะ
มันไม่ดีสำหรับเธอเลย ในฐานะเพื่อน...
ไม่สิ ในฐานะคนที่เคยเป็นเพื่อน ฉันอยากจะแนะนำอะไรบางอย่าง
เธอใช้ชีวิตของเธอไปตามปกติเถอะ อย่าให้มันต้องยุ่งเหยิงไปเพราะฉันเลย
ชีวิตฉันมันยุ่งเหยิงก็เพราะเธออยู่แล้ว
ทำไมถึงเป็นเพราะฉัน
เธอน่ะ...
พูดอย่างนี้จนติดปาก
บอกว่าสักวันหนึ่งเธออยากจะพบ กับคนที่เคยช่วยชีวิตเธอเอาไว้
ในคืนที่เธอเกือบต้องตายเมื่อ 12 ปีก่อน
พูดอะไรอ้อมค้อม
ใช่ ฉันพูดยอย่างนั้น แล้วจะทำไม
ฉันพูดแบบนั้นมันผิดตรงไหน
บางครั้งฉันก็คิดว่าเธอน่ะมันน่าขันสิ้นดี
เลิกอ้อมค้อมเถอะ จะพูดอะไรก็พูดมา
เธอบอกว่าเธอจะต้องจำเขาได้ในทันทีไม่ใช่เหรอ
เธอบอกว่าถ้าเธอได้เจอเขา เธอจะต้องจำเขาได้ในทันทีอย่างแน่นอน
แล้วไง
เธอบอกว่าเธอกำลังรอคอยเขาอยู่
เธอบอกว่าสักวันเธอจะต้องได้พบเขา ฮวีคยอง...
เธอทำให้ฮวีคยองไปไหนไม่ได้ ยึดข้อเท้าเขาไว้ ไม่ให้ไปไหน และไม่ยอมให้เขาได้เข้าใกล้เธอมากขึ้น
เธอทำแบบนี้แล้ว ทำไมยังจำเขาไม่ได้อีก
อะไรนะ...ฉันจำใครไม่ได้
เขาอยู่ข้างตัวเธอแท้ๆ ทำไมยังจำเขาไม่ได้อีก
ข้างตัวฉันหรือ
ที่ไหน
ใครกัน
เธอพูดเรื่องอะไร
แล้วยังไง
คุณอยากให้ฉันทำยังไง
ผมหวังว่าคุณ จะไม่มาให้ผมเห็นอีก
แต่...
ทำไมฉันถึงรู้สึกว่า
คุณกำลังโกหกฉันอยู่ล่ะ
♬ เธอเข้ามาหาฉัน ♬
♬ และโอบกอดฉันเอาไว้ ♬
♬ เธอผ่านเข้ามาเพียงในความฝัน ♬
♬ แต่ตอนนี้ เธอกลับอยู่ตรงหน้าฉัน ♬
♬ เมื่อความรักเดินเข้ามา เขากลับเดินจากไป ♬
♬ ฉันเฝ้าคอยแต่กลับมองไม่เห็นเธอ ♬